Αν είχατε ξεχάσει ποιο είναι πραγματικά το είδος του Τακέσι Κιτάνο, ανατρέξτε στην παλιότερη φιλμογραφία του κι ετοιμαστείτε για τη μεγάλη επιστροφή: η Γιακούζα ποτέ δεν κοιμάται κι ο μετρ του ιαπωνικού γκανγκστερο-φιλμ ξαναβρήκε τη διάθεση να ξεκαπνίσει την κάννη των μαφιόζικων πιστολιών.
Είχαν περάσει πολλά χρόνια από τότε που η μορφή του γιαπωνέζικου κινηματογράφου είχε αφήσει τη σφραγίδα της από τον κόσμο των γουστερν και των γκανγκστερικών περιπετειών, με ταινίες όπως Violent Cop, Sonatine, Boiling point και πιο πρόσφατα με το εξαιρετικό Brother (2000). Παρόλη την επιτυχία του ο Κιτάνο πειραματίστηκε και σε άλλα είδη, με κωμικά στοιχεία (στο πιο πρόσφατο Ο Αχιλλέας και η Χελώνα) ή πάντρεμα ειδών, όπως είδαμε με το πολύ καλό Zatoichi που ο ίδιος έχει χαρακτηρίσει ως samurai semi -musical. Πάντα με κοινό παρονομαστή τη δημιουργικότητα στις καλύτερες στιγμές του τη μαγεία (Πυροτεχνήματα).
Ο Ιάπωνας δημιουργός έχει μια καριέρα γεμάτη από αντιφάσεις, καθώς κινείται ανάμεσα σε μια τηλεοπτική περσόνα κωμικού (του Beat Takeshi ) και στο φεστιβαλικό προφίλ του κινηματογραφικού δημιουργού, που ποτέ δεν λείπει από τις μεγάλες κινηματογραφικές διοργανώσεις.
Πριν από λίγο καιρό είχαμε γράψει ότι ο Κιτάνο επιστρέφει στα παλιά του χωράφια, με το φιλμ Outrage στο οποίο σκηνοθετεί, γράφει το σενάριο και πρωταγωνιστεί. Σήμερα σας παρουσιάζουμε ένα πρώτο τιζεράκι, από το οποίο μπορεί να μην καταλάβαμε λέξη ελλείψει υποτίτλων, όμως αξίζει να το δει κανείς.
Αναρωτιόμαστε αν αυτή η επιστροφή έρχεται απλώς να χαροποιήσει το ρεύμα των φαν, που θα ήθελαν τον “μετρ” να καταπιάνεται και πάλι τον κόσμο των γκάνγκστερ (άλλωστε πρόκειται για συμπαργωγή της Warner με την εταιρεία του σκηνοθέτη), ή σηματοδοτεί μια νέα περίοδο τέτοιων ταινιών για τον Κιτάνο και μια νέα συνεισφορά του στο είδος. Σε κάθε περίπτωση, το τρέιλερ μας δείχνει αφεντικά, πρωτοπαλίκαρα, συμμορίες και γνώριμους κινηματογραφικούς χαρακτήρες να διαπληκτίζονται, που τους αναγνωρίζει κανείς ακόμα και χαμένος στη μετάφραση.
Όσο για την έξοδο του Outrage πρέπει να περιμένουμε μέχρι του χρόνου. Το καλό πράγμα αργεί να γίνει, όπως μπορεί να σας έχουν πει κι εσάς.
A.N
