• ΝΕΑ
  • ΤΑΙΝΙΕΣ
  • ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
  • ΠΡΟΣΕΧΩΣ
  • ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ
  • ATHENS OPEN AIR
  • ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ

  • AIFF 2026
  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
  • ΑΤΖΕΝΤΑ
NEWSLETTER
Οι Νύχτες μας πλησιάζουν! Όλα τα νέα του 32ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας εδώ

Ροκ “ξυπνήματα” στο πανί

15 Απρ 2009 | Νέα | 0 comments

Ο τίτλος Spring Awakening μπορεί να μη σας λέει πολλά, πρόκειται όμως για ένα από τα πιο δημοφιλή ροκ μιούζικαλς του Μπροντγουέι, βραβευμένο με οκτώ βραβεία Τόνι, ανάμεσα στα οποία και την τιμητική διάκριση της καλύτερης μουσικο-θεατρικής παράστασης για το 2007.
Συντάκτης: Cinemagazine Team
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ

Ο τίτλος Spring Awakening μπορεί να μη σας λέει πολλά, πρόκειται όμως για ένα από τα πιο δημοφιλή ροκ μιούζικαλς του Μπροντγουέι, βραβευμένο με οκτώ βραβεία Τόνι, ανάμεσα στα οποία και την τιμητική διάκριση της καλύτερης μουσικο-θεατρικής παράστασης για το 2007.

Ο ΜακΤζί, σκηνοθέτης του πολυαναμενόμενου “Terminator Salvation”, ανάμεσα στα μελλοντικά του projects (που περιλαμβάνουν ένα remake του 20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα και ένα θρίλερ με τίτλο Dead Spy Rising) βρήκε λίγο χώρο για να καταπιαστεί και με τα ροκ «ξυπνήματα», πιθανόν κάτω από την ομπρέλα της Warner, που φαίνεται ότι εξακολουθεί να τον προωθεί παρά το γεγονός ότι μέχρι στιγμής δεν έχει να επιδείξει κάτι καλύτερο από το «χαβαλέ» των Αγγέλων του Τσάρλι (-επιφυλασσόμαστε για τον Εξολοθρευτή, που όλα δείχνουν ότι έχει εξελιχθεί σε κάτι παραπάνω από το αναμενόμενο).

Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση του μιούζικαλ (σε στίχους του Στίβεν Σάτερ) είναι αρκετά κινηματογραφική, αρκεί να επιλεγούν και οι σωστοί πρωταγωνιστές. Βασισμένο σε ένα άκρως αμφιλεγόμενο γερμανικό θεατρικό έργο στα τέλη του 19ου αιώνα ακολουθεί την πορεία μιας ομάδας εφήβων που έρχονται με επώδυνο τρόπο αντιμέτωποι με την αυγή της ενηλικίωσης. Σε ένα κόσμο όπου οι ίδιοι δεν έχουν «φωνή», όπου οι αυστηροί γονείς και οι αυταρχικοί σχολάρχες καταπνίγουν κάθε νεανικό όνειρο, αυτοί αντιστέκονται. Εξερευνούν το σώμα τους, γνωρίζουν τον έρωτα, ανακαλύπτουν τον εαυτό τους και αναγκάζονται να πάρουν αποφάσεις για το μέλλον τους. Ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, αφού η βία κάθε μορφής παραμονεύει και οι πρωταγωνιστές έρχονται γρήγορα αντιμέτωποι με «ενήλικα» ηθικά διλήμματα όπως το ζήτημα της άμβλωσης, αλλά και η αυτοκτονία ως ανθρώπινη επιλογή. Όπως διαβάζουμε και στο tagline του μιούζικαλ “In the end, we have only each other“.

A.N.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ