Αφιερώματα/ Videodance2007

Δύο αφιερώματα σε πρωτοπόρους του πειραματικού κινηματογράφου έρχονται να προστεθούν στη σειρά των ανάλογων αφιερωμάτων του VideoDance τα προηγούμενα χρόνια (Maya Deren, Shirley Clarke, Ed Emshwiller).

Αθήνα, Κυριακή 20/05 ώρα 21:00, Θεσσαλονίκη, Τρίτη 22/05 ώρα 20:00
Αφιέρωμα στην Yvonne Rainer: Η πολιτική σκέψη ενός καθημερινού σώματος

H Yvonne Rainer, χορεύτρια, περφόρμερ, χορογράφος, συγγραφέας και κινηματογραφίστρια, είναι μια από τις προσωπικότητες που σημάδεψαν την καλλιτεχνική αβάντ-γκάρντ κοινότητα της Νέας Υόρκης στις δεκαετίες του ’60, του ’70 και του ’80. Άρχισε να χορογραφεί το 1960. Μαζί με άλλους σημαντικούς περφόρμερ και χορογράφους (Steve Paxton, Lucinda Childs κ.ά) αποτέλεσαν την περίφημη ομάδα της Judson Church, το πρώτο σχήμα χορού που πήρε πολιτική θέση απέναντι στα ζητήματα του καιρού τους, όπως τις διαδηλώσεις για τον πόλεμο στο Βιετνάμ και τις διεκδικήσεις των φοιτητών στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Συμμετείχε στις αναζητήσεις της ομάδας σχετικά με το πως ο χορός μπορεί να ενσωματώσει στοιχεία της περφόρμανς, όπως είχε κάνει ήδη κι η εικαστική σκηνή. Εξαιρετική περφόρμερ η ίδια, άρχισε γρήγορα να αναζητά τρόπους να συνδυάσει την αγάπη της για την περφόρμανς με την αγάπη της για τον κινηματογράφο. Μετά από 6 ταινίες μικρού μήκους με υλικό από τις παραστάσεις της επεξεργασμένο με κινηματογραφικό τρόπο, την κέρδισε τελικά ο κινηματογράφος.
Από τις επτά μεγάλου μήκους ταινίες της πιο γνωστές είναι οι Film about a Woman Who . . . (1976) και Journey from Berlin/1971 (1980). Το VideoDance προβάλλει τις έξι μικρού μήκους ταινίες της (1967-1975) που έχουν και την πιο άμεση σχέση με το χορό και το σώμα.

Αθήνα, Δευτέρα 21/05, ώρα 21:00, Θεσσαλονίκη, Πέμπτη 24/05, ώρα 19:30
Αφιέρωμα στον Teo Hernandez: «Το φιλμ είναι ένα αίνιγμα»
Ο Μεξικανός Téo Hernandez (1939-1992), που έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Παρίσι, άφησε πίσω του ένα ογκώδες έργο: πάνω από εκατό ταινίες γυρισμένες κυρίως σε Super 8, καθώς και τριανταένα σημειωματάρια στοχασμών. Πρόκειται για ένα έργο, το οποίο παραμένει ακόμη απροσπέλαστο στο θεατή, καθώς σπάνια προβάλλεται. Ο Téo Hernandez τιμήθηκε πρόσφατα με αναδρομικό αφιέρωμα στο έργο του στο Κέντρο Πομπιντού στο Παρίσι. Ακολουθώντας την πρακτική του κινηματογραφιστή ως απόλυτου δημιουργού που αναλαμβάνει ολόκληρη τη διαδικασία κατασκευής μίας ταινίας, ο Ηernandez συνθέτει ένα πολυσχιδές κινηματογραφικό έργο. Βασικοί άξονες στο έργο του είναι η χριστιανική παράδοση, η αισθητική του μπαρόκ, το ανδρικό σώμα, η καθημερινότητα ως τελετουργία, η μνήμη και o θάνατος.

To 1985, ο Téo Hernandez ξεκινά τη συνεργασία του με τους χορευτές-χορογράφους Catherine Diverrès και Bernardo Montet, ενώ, αργότερα, προς το τέλος της ζωής του, στρέφει το ενδιαφέρον του στην κινηματογράφηση του χορού. Πεθαίνει στο Παρίσι το 1992. Στο αφιέρωμα θα προβληθούν από κόπιες 16mm η ταινία Nuestra Señora de Paris (1981-1982), μια αισθητική περιπλάνηση στη Notre Dame του Παρισιού και από τις πιο χαρακτηριστικές του ταινίες, καθώς και το, κατά πολλούς αριστούργημά του, Salomé (1976). Το αφιέρωμα στον Teo Hernandez έχει επιμεληθεί η ομάδα Κίνε.