&00
Είναι η πρώτη ταινία στην ιστορία του κινηματογράφου η οποία γυρίστηκε εξ ολοκλήρου με ψηφιακό βίντεο και χρήση μίας ειδικής κάμερας η οποία κατασκευάστηκε από τη Sony σε συνεργασία με την Panavision Inc. Το συνολικό της κόστος έφτασε τα 100 εκατομμύρια δολάρια. Εκτός όμως από τα εφέ και τους αριθμούς υπάρχουν, πάνω από όλα, οι ηθοποιοί. Ας δούμε λοιπόν τι λένε για τα γυρίσματα και τη “φιλοσοφία” του νέου επεισοδίου της θρυλικής σειράς Star Wars.
“Νομίζω ότι είναι ο Τιτανικός του Τζορτζ Λούκας: μια σκοτεινή ιστορία αγάπης” λέει η, βασίλισσα Αμιντάλα, Νάταλι Πόρτμαν για την Επίθεση των Κλώνων. Τόσο αυτή όσο και ο συμπρωταγωνιστής της αποφεύγουν να μπουν σε λεπτομέρειες όσον αφορά την πλοκή του Δευτέρου Επεισοδίου. “Θέλω να δουλέψω και στο Τρίτο” εξηγεί χαριτολογώντας ο Χέιντεν Κρίστενσεν που υποδύεται τον Ανακιν Σκαϊγουόκερ. Εκτός συζήτησης τίθενται επίσης οι φήμες που τους θέλουν ζευγάρι και εκτός οθόνης. Γι αυτές δεν υποκύπτουν ούτε καν σε υπονοούμενα. Τι μένει; “Τα γυρίσματα ήταν μια άκρως διασκεδαστική εμπειρία” υποστηρίζει ο Κρίστενσεν. “Χρειαζόμουν δύο περίπου ώρες για να ετοιμαστώ. Στην αρχή περνούσα από το μακιγιάζ όπου έπρεπε να αποκτήσω μαύρισμα, αφού ο Ανακιν κατάγεται από ερημικό πλανήτη, ενώ εγώ από τον Καναδά (γελάει). Μετά μου έβαζαν το κοτσιδάκι στα μαλλιά και τα ρούχα των Τζεντάι: μια ιδιαίτερα cool διαδικασία. Κι ύστερα έφτανα στο σετ με τις μπλε οθόνες και τα τρελά εξωγήινα όντα με τα πλαστικά πρόσωπα. Εκεί ο Γιούαν (Μακ Γκρέγκορ) έβρισκε πάντα κάτι για να μας κάνει να γελάσουμε. Ακόμα κι εμένα: το παντελόνι μου σκίστηκε αμέτρητες φορές, μέχρι επάνω, στον καβάλο. Συνέβαινε ξανά και ξανά, κάθε φορά που πηδούσα”.
Ανάλογες ευχάριστες αναμνήσεις έχει και η Πόρτμαν. “Τα γυρίσματα του Πρώτου Επεισοδίου ήταν πολύ, πάρα πολύ, δύσκολα για μένα. Πέρασα το καλοκαίρι στο Λονδίνο, με απαίσιο καιρό, χωρίς τους φίλους, τους συγγενείς ή έστω έναν άνθρωπο στην ηλικία μου. Αυτή τη φορά ήταν τεράστια ανακούφιση. Φοράω πλέον αέρινα φορέματα ή απλές φόρμες κι όχι εκείνα τα βαριά κουστούμια που δε μου επέτρεπαν να αυτοσυγκεντρωθώ από τον πόνο. Είχα επίσης την ευκαιρία να αναλάβω δράση. Ήταν πολύ διασκεδαστικό να παλεύω με φανταστικά πλάσματα. Είναι εκπληκτικό το πόσο συνηθίζεις να αντιδράς αυθόρμητα σε όντα και όπλα που δε βλέπεις, όταν στο 90% των σκηνών σου είσαι αντιμέτωπη με ένα σημάδι πάνω στην μπλε οθόνη. Δυστυχώς, όμως, δεν μπορούσα να επιλέξω μόνη τα όπλα μου ενώ, αν τα παρατηρήσεις, θα δεις πως όλα μοιάζουν με πιστολάκια για τα μαλλιά!” (γελάει).
Ποια είναι όμως κατά τη γνώμη τους η φιλοσοφία πίσω από την αφηγηματική εξέλιξη αυτού του πιο διασκεδαστικού στα γυρίσματα αλλά πιο σκοτεινού μπροστά στις κάμερες, δεύτερου φιλμ; “Διακατέχεται από την ίδια τάση που έχουμε όλοι να καταλάβουμε πώς και γιατί οι άνθρωποι γίνονται κακοί, τι τους κάνει να θέτουν σε προτεραιότητα μια ιδεολογία από το σεβασμό για την ανθρώπινη ζωή” λέει η Νάταλι. Ο Χέιντεν συμφωνεί, με άλλα λόγια: “Ο Ανακιν καλείται να διαλέξει ανάμεσα στην αγάπη του για την Αμιντάλα και το καθήκον του ως Τζεντάι. Αντικρουόμενες φιλοδοξίες και επιθυμίες τού προκαλούν εσωτερικό αναβρασμό. Δεν υποκύπτει στη σκοτεινή πλευρά ξαφνικά και ανεξήγητα”.
Ιωάννα Παπαγεωργίου
