&00
Σε ηλικία δεκαέξι ετών έγινε δημοσιογράφος του περιοδικού Rolling Stone και έγραψε τα πορτραίτα πολλών διάσημων μουσικών της ροκ. Τα πρώτα του βήματα στον κόσμο της ροκ μουσικής επηρέασαν το κατοπινό σκηνοθετικό έργο του, όπου έλαμψε με το Jerry Maguire και το Σχεδόν Διάσημοι (υποψηφιότητα και Οσκαρ πρωτότυπου σεναρίου αντίστοιχα!) Η νέα του ταινία Vanilla Sky είναι άλλο ένα πορτρέτο της ποπ κουλτούρας δοσμένο μέσα από μια πολύπλοκη και εκκεντρική αφήγηση και βασισμένο, ως γνωστό, στην ισπανική ταινία του Αλεχάντρο Αμενάμπαρ Ανοιξε τα Μάτια.
Ο Αλεχάντρο Αμενάμπαρ έχει δηλώσει ότι το Ανοιξε τα Μάτια και το Vanilla Sky είναι σαν αδέλφια, ότι σας απασχολούν τα ίδια ζητήματα. Ποια είναι αυτά;
Ενα από τα ζητήματα είναι το πώς αντιλαμβανόμαστε τις στιγμές της καθημερινότητάς μας. Ισως να μην είναι για πέταμα η κάθε στιγμή που περνάει. Υπάρχουν στιγμές που έχουν τη δύναμη να αλλάξουν τη ζωή σου ή τη ζωή αυτών που συναναστρέφεσαι για πάντα. Ενα άλλο θέμα της ταινίας είναι αν θες να ζήσεις ένα όνειρο ή μια αληθινή ζωή. Πόσο αληθινοί είναι οι άνθρωποι στη ζωή σου; Σου λένε την αλήθεια; Βλέπεις πραγματικά αυτό που συμβαίνει; Ενα ακόμα θέμα που με απασχόλησε είναι το “ευκαιριακό σεξ”. Πόσο είναι πραγματικό το σεξ; Η ταινία ήταν μια ευκαιρία για μένα να θέσω αυτά τα ερωτήματα. Η όλη ταινία διέπεται από την ποπ κουλτούρα. Η ποπ κουλτούρα είναι ωραίο πράγμα, αλλά και επικίνδυνο όταν η πραγματικότητα αντιπροσωπεύεται από την Reality TV.
Το τέλος της ταινίας είναι διφορούμενο. Τι θα ήθελες να αποκομίσει το κοινό από την ταινία σου; Αρκείσαι, ως σκηνοθέτης, να θέτεις ερωτήματα στα οποία ίσως να μην έχεις απάντηση;
Θέλω οι θεατές να νιώσουν ότι μπορούν να πάρουν όποιο δρόμο διαλέξουν βλέποντας την ταινία. Εχω τη δική μου θεωρία για το τι ακριβώς συμβαίνει…
Θα θέλατε να μας την πείτε;
Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι δεν προτιμώ τις ταινίες που λένε – χα, χα, χα, ήταν όλα ένα όνειρο. Γενικά, ο θεατής καλείται να ακολουθήσει το χαρακτήρα του Τομ Κρουζ, ο οποίος θα τον οδηγήσει στο συναισθηματικό προορισμό της ταινίας. Αναμφίβολα, όταν σκηνοθετούσα την ταινία, δεν είχα υπόψη μου να κάνω μια ταινία. Αντίθετα, ήθελα μια ταινία αγκυροβολημένη στην πραγματικότητα. Δεν ήθελα να μπερδέψω ή να απογοητεύσω το κοινό, αλλά να το κάνω να σκεφτεί. Ηλπιζα ότι η ταινία θα δίνει ελπίδα στο τέλος, παρ όλο που ο χαρακτήρας αναγκάζεται να εγκαταλείψει ό,τι αγαπάει πιο πολύ απ’ όλα, ώστε να “ξυπνήσει” στη ζωή.
Ποιο είναι το πιο σημαντικό μάθημα που σου έδωσε η ταινία;
Οτι το φιλμ είναι ψυχαγωγία, προκαλεί γέλιο και έξαψη, αλλά και εισχωρεί στη συνείδηση του ανθρώπου. Οι θεατές σου δίνουν το μυαλό και την καρδιά τους και ο σκηνοθέτης έχει ευθύνη απέναντί τους.
Απόσπασμα από τη συνέντευξη που παραχώρησε ο Κάμερον Κρόου στην Ερση Δάνου.
Διαβάστε επίσης: Vanilla Sky:
Να το δω;
Vanilla Sky: Συνέντευξη με τον Τομ Κρουζ
