Ο νεαρός πατήρ Φαμπιάν, φθάνοντας σε ένα μικρό νησί των Δαλματικών ακτών που μαστίζεται από υπογεννητικότητα και δια του φόβου της μείωσης του καθολικού ποίμνιού του, συλλαμβάνει ένα δαιμόνιο σχέδιο για να αυξήσει τις γεννήσεις.
Mε τη βοήθεια του παντοπώλη του χωριού συλλέγουν και τρυπάνε όλα τα προς πώληση προφυλακτικά, ενώ αργότερα μπαίνει στο κόλπο και ο φαρμακοποιός του χωριού, αναλαμβάνοντας να αντικαταστήσει τα αντισυλληπτικά χάπια με απλές βιταμίνες.
Σύντομα, μία σειρά από ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες θα προκαλέσουν το απόλυτο χάος στην κοινότητα…
Το οποίο χάος και οι ανεπιθύμητες παρενέργειές του θα «ξεχειλωθούν» σε ένα βαθμό στο τελευταίο ημίωρο, χωρίς, όμως, να πληγωθεί ο συνολικός αντίκτυπος τούτης της σπαρταριστής φάρσας που, δια του παραλογισμού και των γκαγκς της, προσφέρει κι ένα καίριο σχόλιο για την υποκρισία της επίσημης Καθολικής Εκκλησίας.
Μιλώντας για τις καταβολές και το ύφος του, ο ίδιος ο σκηνοθέτης, ο Κροάτης Βίνκο Μπρεσάν, αναφέρεται στα «καλαμπούρια και τη χυδαιότητα» που συναντάμε στην ιταλική λαϊκή κωμωδία και την commedia dell’arte, αν και το κόνσεπτ του φιλμ μάς θύμισε εξίσου τις μεταπολεμικές φάρσες των βρετανικών στούντιο Ίλινγκ όπου, κατά κανόνα, ανοιχτομάτηδες σκαρφίζονταν τα πιο τρελά τεχνάσματα για να βελτιώσουν τη ζωή των ιδίων και της μικροκοινωνίας τους
