“Host” made in USA. Το Θέλουμε;

Είναι αλήθεια ότι όταν κρατάς μια σκέψη μόνο για τον εαυτό σου, αυτή χάνεται. Πώς τώρα να αποδείξουμε ότι μας είχε περάσει από το μυαλό, όταν βλέπαμε το γλοιώδες Gwoemul (όπως είναι ο original τίτλος του “Host“ ) να αναδύεται από τα τοξικά νερά του ποταμού Han, το ενδεχόμενο αυτό το ίδιο -made in Korea- ον να εμπνεύσει τους τρομολάγνους Αμερικανούς film makers, ώστε στο εγγύς μέλλον να φιλοξενηθεί σε κάποια λίμνη των Ηνωμένων Πολιτειών;

Τελικά, αν και κανείς δε μας πιστεύει, επιβεβαιωνόμαστε. Το remake της ταινίας που προβλήθηκε στις Κάννες το 2006 και ήρθε ως «Επισκέπτης» στις ελληνικές αίθουσες, είναι γεγονός.

Ο Gore Verbinski εγκαταλείπει μετά από σχεδόν μια πενταετία τον εξωτισμό της Καραϊβικής και τον εκκεντρικό Jack Sparrow, για να καταπιαστεί από τη θέση του παραγωγού με την αμερικανική εκδοχή του αμφίβιου τέρατος -αποκυήματος μυστηριώδους ιού- που εκτοξεύτηκε στην κορυφή του εθνικού box office όλων των εποχών στην Κορέα.

Στο team του Verbinski ο γνωστός από τα διαφημιστικά (βλέπε Levis, Addidas & Nike) spots Fredrik Bond στο κινηματογραφικό σκηνοθετικό του ντεμπούτο και ο Mark Poirier (του “Smart People”) στο σενάριο. Κι όλα αυτά κάτω από την ομπρέλα της Universal, έμπειρης οικοδέσποινας κινηματογραφικών τεράτων.

Το θέμα είναι (αφού πάντα υπάρχει ένα θέμα στα remakes, όπως και στα sequels – prequels) τι ακριβώς θα απομείνει όταν ο αμερικανικός οδοστρωτήρας απομακρυνθεί από τις κοινωνικο-πολιτικές αναφορές της ταινίας και μας σερβίρει ένα ακόμα τέρας-υπερπαραγωγή (ή μήπως μια υπερπαραγωγη-τέρας;), με special effects δουλεμένα από τους καλύτερους visualisers, αλλά … that’s it.

Γιατί ο Bong Joon-ho μάλλον δεν είχε ακριβώς στο μυαλό του να αποδείξει ότι και το κορεάτικο Ον μπορεί να ανταγωνιστεί σε ρίγη συγκίνησης διάσημα τέρατα του Hollywood, ή τουλάχιστον δεν ήταν μόνο αυτός ο σκοπός του.
Κι είναι αλήθεια ότι δυσκολευόμαστε να μεταφράσουμε στα αγγλικά μια βασική διάσταση της ιστορίας, χάρη στην οποία η ταινία διέφυγε τον κίνδυνο να κερδίσει μια θέση στο ράφι της βιντεοκατανάλωσης: ο ποταμός της Σεούλ μολύνεται από τα τοξικά απόβλητα της γειτονικής αμερικανικής -τι άλλο- στρατιωτικής βάσης και ο ιός εξαπλώνεται σπέρνοντας τον πανικό, με τη μορφή του τέρατος που, αν το καλοσκεφτείς, δεν είναι παρά ένα προϊόν της ιμπεριαλιστικής πολιτικής των ΗΠΑ, φυσικό αποτέλεσμα μεταφυσικών διαστάσεων και μαζί με αρκετές δόσεις χιούμορ και λίγο από δράμα, ορίστε τα υλικά που κάνουν το “Host”ταινία sui generis και τελικά εμπορική επιτυχία.

Θα χαρούμε πολύ, αν ο Verbinski και η παρέα του δώσουν τη λύση και σώσουν (μαζί με το κοριτσάκι της ιστορίας) και το πολυαναμενόμενο (όπως φαίνεται από τη συζήτηση που γίνεται στα διεθνή κινηματογραφικά portals) remake από τον κίνδυνο να καταλήξει κλασική συνταγή à l’américain στο πιάτο του θεατή.


Ανθή Νταουσάνη