Το εμβληματικό «Μπλε Βελούδο» του Ντέιβιντ Λιντς, η απολύτως σκοτεινή και εξόχως νοσηρή ταινία του πιο αντιπροσωπευτικού δημιουργού κινηματογραφικών γρίφων γιορτάζει την 25η της επέτειο με ένα δώρο στους φαν της ταινίας: ο νέος δίσκος Blu Ray θα περιλαμβάνει 50 ολόκληρα λεπτά κομμένων σκηνών που ξεσκονίστηκαν με την επιμέλεια του ίδιου του Λιντς στην ταινία για μια χορταστική πλέον αναβίωση των πλέον διεστραμμένων διαθέσεων του Φρανκ Μπουθ (κατά κόσμο Ντένις Χόπερ) που έμεινε στην ιστορία του κινηματογράφου ως ένας από τους πιο αλλόκοτους και παρανοϊκούς underground ήρωες. Μαζί με την ταινία όπως τη γνωρίσαμε εδώ κι δυο δεκαετίες, το Blu-Ray δίνει στους φίλους του Βελούδου το extra πενηντάλεπτο ξεχωριστά σαν bonus, όχι λοιπόν ενσωματωμένο μέσα στο φιλμ, σε κάποια υποθετική νέα uncut version.
Ο Slashfilm δημοσίευσε πριν από λίγες ημέρες ένα αποκλειστικό κλιπάκι, ενδεικτικό του τι να περιμένουμε από αυτό το θαμμένο υλικό, όπου ο Μπουθ απειλεί με το δικό του ιδιαίτερο τρόπο και τους Τζέφρι και Ντόροθι (Κάιλ Μακλάχλαν και Ιζαμπέλα Ροσελίνι) να παρακολουθούν έντρομοι μέσα σε ένα περιβάλλον μαζοχιστικού μυστηρίου. Η σκηνή, που είχε κοπεί στο final cut, διεθέτει γυμνό, αλλά και γλώσσα, που (αναμενόμενα) ταιριάζει σε έναν ήρωα που μαστουρώνει με μάσκα οξυγόνου!
Εκτός των άλλων – προσέξτε και την αναφορά του Φρανκ στην απώλεια του τυχερού κομματιού από μπλε βελούδο – το κλιπάκι κλείνει με ένα πλάνο της θρυλικής κομμένης σκηνής με τις αναμμένες ρώγες που γι’ αυτήν πολλοί έχουν ακούσει, αλλά κανείς δεν έχει δει! Ο ίδιος ο Λιντς, στο βιβλίο “Lynch on Lynch”, αφιέρωνε δύο ολόκληρες σελίδες σε αυτήν μιλώντας στον Κρις Ρόντλεϊ που επιμελήθηκε την έκδοση και είχε χαρακτηρίσει τη σκηνή ως μία από τις αγαπημένες του. Ο ίδιος περιέγραψε το τρικ που του αποκάλυψε η κοπέλα που όπως θα δείτε και στο τέλος του κλιπ βάζει φωτιά στις ρώγες του γυμνού της στήθους: παίρνοντας μικρά χαρτονένια σπίρτα, τα κόβουν στη μέση και γλύφοντας την άκρη τους τα κολλούν στις ρώγες, με τρόπο που η μικρή απόσταση που έχει το κεφάλι του σπίρτου από το δέρμα δε φαίνεται από λίγο μακριά. Ανάβοντας το σπίρτο προκύπτει το εφέ που μπορείτε να δείτε στο κλιπ.
Σε μια ταινία πάντως που δίχασε την κριτική όσο λίγες, στήριξε τον άξονα της πλοκής της σε ένα κομμένο αυτί και τώρα μας σερβίρει ως κερασάκι στην τούρτα τις αναμμένες ρώγες μιας σκηνής που σημειωτέον ο ίδιος ο σκηνοθέτης έκοψε στο τελικό μοντάζ, ο χαρακτηρισμός «too much of a good thing” που ο Λιντς έδωσε στο κομμένο υλικό δείχνει την πρόθεσή του όταν δημιουργούσε το φιλμ: κάθε λεπτομέρεια είχε σημασία και το αν τελικά κάτι θα μπει και πού είναι θέμα του πώς λειτουργεί μέσα στο σύνολο. Α.Ν
