Η Βίκυ Παπαδοπούλου είναι μια ηθοποιός που, παράλληλα με την καριέρα της σε θέατρο και τηλεόραση, μπορεί να περηφανεύεται για τις επιλογές της στον κινηματογραφικό χώρο. Έχοντας δουλέψει με αναγνωρισμένους σκηνοθέτες όπως ο Παναγιωτόπουλος και ο Οικονομίδης, αλλά και στηρίζοντας με την εμφάνισή της φιλόδοξες ταινίες μικρού μήκους, έχει φτιάξει ως σήμερα ένα ετερόκλητο σύνολο, το οποίο συνεχίζεται τώρα με την εμφάνισή της στο «Αναζητώντας τον Χέντριξ» του Κύπριου σκηνοθέτη Μάριου Πιπερίδη.
Η ταινία ξεκίνησε ένα μακρύ φεστιβαλικό ταξίδι πέρυσι, κερδίζοντας βραβείο κοινού στο φεστιβάλ της Τραϊμπέκα και φτάνει πλέον ως τις ελληνικές αίθουσες στις οποίες προβάλλεται από σήμερα. Ήρωας της είναι ο Γιάννης, ένας ξοφλημένος μουσικός που σχεδιάζει να φύγει το συντομότερο από την Λευκωσία μαζί με τον αγαπημένο του σκύλο, τον Τζίμι. Όταν όμως ο σκύλος του το σκάει προς την τουρκοκρατούμενη πλευρά του νησιού, ο Γιάννης έχει να αντιμετωπίσει μια ευρωπαϊκή νομοθεσία που απαγορεύει τη διέλευση ζώων στις ελεύθερες περιοχές. Εγκλωβισμένος στα κατεχόμενα ζητά βοήθεια από την πρώην φιλενάδα του, Κίκα, με την οποία κάποτε απέκτησαν τον Τζίμι μαζί και η παρουσία του τους θυμίζει τις καλύτερες στιγμές της ζωής τους.
Σε μια κωμωδία με πολιτικό υπόβαθρο που δεν ενδιαφέρεται όμως να πουλήσει διδακτισμό, η Βίκυ Παπαδοπούλου μπλέκει και αυτή, ως Κίκα, στις περιπέτειες του φίλου της και είχε την ευκαιρία να δει τη Λευκωσία με διαφορετικό μάτι σε σχέση με το παρελθόν. Μιλήσαμε μαζί της για την εμπειρία της ταινίας αλλά και για 2 ακόμη δουλειές της που θα παρακολουθήσουμε σύντομα σε σινεμά και τηλεόραση.
Eίναι μια κωμωδία που αγγίζει πολιτικά θέματα χωρίς να μας φέρνει σε αμηχανία
Έχεις ένα σύνολο προσεκτικών και ετερόκλητων επιλογών στον κινηματογράφο από το ξεκίνημα της καριέρας σου ως σήμερα. Τι ήταν αυτό που σε τράβηξε στο «Αναζητώντας τον Χέντριξ»;
Το πρώτο που με τράβηξε ήταν το σενάριο, καθώς θεωρώ πως είναι μια από τις καλύτερες κωμωδίες που έχω διαβάσει και από το κείμενο μπορούσα να φανταστώ πως όλο αυτό μπορεί να γίνει μια πολύ ωραία ταινία. Παρουσιάζει ένα θέμα που πολλοί από εμάς δεν το γνωρίζουμε με τόση λεπτομέρεια και έβαζε τον θεατή να σκεφτεί το πως πρέπει να λειτουργούμε οι άνθρωποι μεταξύ μας. Είναι μια κωμωδία που αγγίζει πολιτικά θέματα χωρίς να μας φέρνει σε αμηχανία, γραμμένη με χιούμορ και τρυφερότητα. Σε δεύτερο χρόνο, λειτούργησε θετικά η γνωριμία που είχα με τον Μάριο Πιπερίδη και την Τζανίν Τίρλινγκ (παραγωγός της ταινίας). Όταν βρεθήκαμε από κοντά και συζητήσαμε, γνώρισα δύο πολύ καλούς και ισορροπημένους ανθρώπους και ένιωσα πολύ άνετα μαζί τους, κάτι που συνέβη και αργότερα στα γυρίσματα. Το πρώτο πράγμα όμως που με έσπρωξε προς την ταινία ήταν το ίδιο το σενάριο.
Είχες επισκεφθεί άλλη φορά τα κατεχόμενα;
Είχα ξαναπάει στη Λευκωσία στο παρελθόν, αλλά τώρα ήταν η πρώτη φορά που επισκέφθηκα τα κατεχόμενα τα οποία θέλω να σου πω ότι είναι πολύ γοητευτικά. Πέρα από το πολιτικό κομμάτι, το ότι διασχίζεις 15 μέτρα και βρίσκεσαι στον ίδιο τόπο αλλά με άλλη γλώσσα και διαφορετικά ακούσματα έχει πολύ ενδιαφέρον. Φυσικά καταλαβαίνω ότι είναι διαφορετικό για όσους ζουν εδώ, μπορώ για παράδειγμα να καταλάβω έναν Κύπριο που θεωρεί ότι ο τόπος του είναι χωρισμένος στα δύο με βίαιο τρόπο. Έμεινα πάντως 2 μήνες εδώ και είχα την ευκαιρία να δω πολλά και κυρίως να μάθω την ιστορία καλύτερα.
Στα περάσματα από τη μία πλευρά στην άλλη αντιμετωπίσατε ευτράπελα σαν αυτά που συμβαίνουν στην ταινία;
Δε μπορέσαμε να κάνουμε πολλά γυρίσματα στα κατεχόμενα, πάντως βρεθήκαμε αρκετές φορές να κυνηγάμε τον σκύλο, όπως αντίστοιχα τον κυνηγά και ο Μπουσδούκος στην ταινία. Όσο καλά εκπαιδευμένος και αν ήταν, μοιραία πολλές φορές λειτουργούσε το ένστικτό του καθώς για παράδειγμα μας έφευγε όταν αντιλαμβάνονταν κάποια από τις πολλές γάτες που υπήρχαν στους γύρω δρόμους. Και βέβαια έπρεπε να προσέχουμε να μην πάει στην άλλη πλευρά γιατί όντως δε θα μπορούσε να γυρίσει.
Η ηρωίδα σου μπλέκει και αυτή στην περιπέτεια καθώς η ιδέα του να πάθει κάτι ο Τζίμι την τρελαίνει; Τι είναι αυτό που συμβολίζει ο τετράποδος χαρακτήρας της ταινίας;
Συμβολίζει μια κοινή αγάπη, τις καλύτερες μέρες της ζωής της, φράση μάλιστα την οποία λέω μέσα στην ταινία. Με την εμπλοκή και άλλων χαρακτήρων στη συνέχεια, νομίζω πως ο σκύλος είναι ένας συμβολισμός για την ευτυχία, την αγάπη, το δέσιμο και την αλληλεγγύη, αυτό που πραγματεύεται δηλαδή η ίδια η ταινία, το ότι είτε είσαι Κύπριος, είτε Τούρκος, είτε έχεις βρεθεί απλά εκεί, το θέμα είναι η επαφή που έχεις με τον συνάνθρωπό σου.
Πέρα από το «Αναζητώντας τον Χέντριξ» θα σε δούμε σύντομα και στο «Έτερος Εγώ: Χαμένες Ψυχές», τη μίνι σειρά του Σωτήρη Τσαφούλια. Πιστεύεις ότι αυτή η φόρμα που παντρεύει ουσιαστικά ταινίες και σειρές μπορεί να λειτουργήσει και σε ελληνικές παραγωγές;
Το πιστεύω και το εύχομαι για το μέλλον. Όντως οι «Χαμένες Ψυχές» γυρίστηκαν όπως θα γυρίζονταν μια ταινία, με όλα τα μέσα που χρειάζονται. Είχα την τύχη να δω τη σειρά πρόσφατα και θεωρώ πως ο Σωτήρης έκανε μια πραγματικά εξαιρετική δουλειά που θα μπορούσε άνετα να σταθεί με τις αντίστοιχες του Netflix.
Εσύ στο δίλημμα ταινίες ή σειρές τι απαντάς;
Κοίταξε, πάντα προτιμώ το σινεμά γιατί είναι και μια άλλη διαδικασία. Θα σηκωθείς, θα πας στην αίθουσα, θα πάρεις το ποπ κορν σου και θα είσαι απόλυτα συγκεντρωμένος σε αυτό που βλέπεις, στο σπίτι μπορεί να μιλάς με κάποιον ή να κάνεις δουλειές ενώ παράλληλα βλέπεις κάτι. Φυσικά εκτιμώ και βλέπω πάρα πολλές σειρές πια, καθώς αρκετές γυρίζονται με κινηματογραφικό τρόπο, όμως το επεισόδιο είναι επεισόδιο. Η ταινία ξέρεις ότι θα ξεκινήσει και ξέρεις ότι την ώρα που θα τελειώσει θα έχει κλείσει και ο κύκλος. Είναι κάτι που σου σερβίρεται και πρέπει να το φας ζεστό.
Τέλος, θα σε δούμε και στη νέα ταινία του Γιάννη Οικονομίδη, «Η Μπαλάντα της Τρύπιας Καρδιάς». Μπορείς να μας πεις λίγα πράγματα για το ρόλο σου;
Ουσιαστικά είναι ένα ερωτικό τρίγωνο μεταξύ του Γιάννη Τσορτέκη, εμού και του Βασίλη Μπισμπίκη. Είναι μια ταινία με πάρα πολλά πρόσωπα, μια κωμωδία καταστάσεων που βρίσκεται ένα βήμα παραπέρα από αυτά που έχει κάνει ο Γιάννης και εκεί υποδύομαι το μήλον της έριδος αλλά σε έναν κόσμο πιο ιδιαίτερο. Είναι μια ταινία που γυρίστηκε πέρυσι το καλοκαίρι και ανυπομονώ να την δω στο σινεμά. Είναι μεγάλη μου χαρά να δουλεύω με τον Οικονομίδη. Είναι ένας σκηνοθέτης με έντονη προσωπικότητα, έξυπνος και χαρισματικός και πάντα αυτό που έχει να πει έχει ουσία και ενδιαφέρον, είτε σου αρέσει το είδος που κάνει, είτε όχι.
Η ταινία «Αναζητώντας τον Χέντριξ» κυκλοφορεί στους κινηματογράφους από τη Seven Films.
