Υπήρξε χρυσωρυχείο και για τους τρεις τους, για μια δεκαετία. Οι τρεις τους, Ντάνιελ Ράντκλιφ, Έμα Γουάτσον και Ρούπερτ Γκριν, ελάχιστα πράγματα έκαναν στο σινεμά, πλην της Έμα Γουάτσον, που είδε την καριέρα της να κρατάει μια σταθερά ανοδική πορεία -τελευταία της σημαντική εμφάνιση στις «Μικρές Κυρίες» της Γκρέτα Γκέργουιγκ.
Οι έτεροι δυο φίλοι αφιερώθηκαν στο θέατρο και την τηλεόραση -μάλλον όχι από ξεκάθαρη επιλογή τους- και αναπολώντας εκείνες τις εποχές που όλα γυρνούσαν γύρω από τη φήμη τους, δεν έχουν τα καλύτερα να θυμούνται.
Ο μεν Ράντκλιφ θεωρεί τον εαυτό του ερμηνευτικά «λίγο» και τώρα ο Γκριν θαρρεί πως «εγκλωβίστηκε σε έναν ρόλο», που διασκέδασε όσο τίποτα, αλλά τον περιόρισε να κάνει παραπάνω από όσα θα ήθελε στο σινεμά. Και αυτό γιατί ένοιωσε εαυτόν κλειδωμένο σε κάτι πολύ συγκεκριμένο, όπως ο ρόλος του Ρον για περισσότερο από μια δεκαετία. Εξάλλου, οι τρεις πρωταγωνιστές δεν έκαναν τίποτα άλλο, πέρα από τις ταινίες του «Χάρι Πότερ», μέχρι και την τελευταία 8η ταινία.
«Ήταν μια υπέροχη εμπειρία, είχαμε μια όμορφη οικογενειακή ατμόσφαιρα. Αλλά ένιωθα πως ήθελα να κάνω και κάτι άλλο, μα κάθε χρόνο επιστρέφαμε εκεί. Ήταν σαν την «Μέρα της Μαρμότας», ένιωθα μια βαριά ασφυξία». Κάτι τέτοια θυμάται ο μπαμπάς πια Γκριν, που τώρα παίζει στο «Servant», την τηλεοπτική σειρά του Μ. Νάιτ Σιάμαλαν στο Apple TV+.
Η αλήθεια είναι πως τέτοιες σειρές ταινιών, που απασχολούν για δεκαετίες ένα κοινό προσηλωμένο σε αυτές, εύλογα εγκλωβίζουν τους ηθοποιούς με τους χαρακτήρες και δεν μπορεί να τους αναγνωρίσει σε κάτι καινούργιο και διαφορετικό. Και δη, όταν μιλάμε για τον «Χάρι Πότερ», που από μόνος του είναι ένα τεράστιος τόμος στην ποπ κουλτούρα της περασμένης δεκαετίας.
