Σε ηλικία 96 ετών έφυγε από τη ζωή ο Μισέλ Μπουκέ. Υπήρξε ιερό τέρας της γαλλικής θεατρικής σκηνής, στο σινεμά έγινε γνωστός κυρίως από τον ρόλο του ζηλόφθονου συζύγου που δολοφονεί τον εραστή της γυναίκας του στο αριστουργηματικό «La Femme Infidel» (1969) του Κλοντ Σαμπρόλ. Η φυσιογνωμία του και οι τρόποι του ήταν τέτοιοι που, όποτε κάποιος σκηνοθέτης χρειάστηκε έναν εκπρόσωπο της μπουρζουαζίας και κάποιον να τον υποδυθεί χωρίς να κρίνει, ακόμα κι αν η περιρρέουσα φιλμική διάθεση ήταν σαρκαστική, ο Μπουκέ ήταν εκεί για να του λύσει τα χέρια.
Η «δολοφονική» του θητεία στις ταινίες του Σαμπρόλ θα έχει και συνέχεια στο «Just Avant La Nuit» (1971), όπου σκοτώνει κατά λάθος την γυναίκα του καλύτερου του φίλου, με την οποία διατηρεί παράνομο δεσμό. Έχει κι άλλες συνεργασίες με τον σκηνοθέτη, χωρίς απαραίτητα να λερώνει τα χέρια του με αίμα, χωρίς όμως να είναι και υπόδειγμα καλού πολίτη. Ο Μπουκέ είχε έναν τρόπο να κάνει ακομα και την πιο αποτρόπαια πράξη ενός χαρακτήρα να φαντάζει ηθικά αποχρωματισμένη, κάτι που θα τον βοηθούσε σε αρνητικούς ρόλους που υποδύθηκε κατά καιρούς.
Έχει περάσματα από ταινίες του Τριφό, είναι ο καπιταλιστής πατέρας στο «Le Jouet» του Φρανσίς Βεμπέρ, κωμωδία στην οποία βασίστηκε «Ο Κούκλος» του Ρίτσαρντ Ντόνερ με τον Ρίτσαρντ Πράιορ που έπαιζε διαρκώς στην ιδιωτική τηλεόραση, υπήρξε και Ιαβέρης σε μια παραγνωρισμένη, πλην ανάμεσα στις καλύτερες μεταφορές των «Αθλίων» του Βίκτωρος Ουγκό, εκείνη του 1982 σε σκηνοθεσία Ρομπέρ Οσέν με τον Λίνο Βεντούρα στον ρόλο του Γιάννη Αγιάννη. Εμφανίζεται στο «Όλα τα Πρωινά του Κόσμου», υποδύεται τον βασικό χαρακτήρα σε μεγάλη ηλικία στο αγαπημένο «Τοτό ο Ήρωας», υπήρξε εξαιρετικός και ως μπαμπάς Ρενουάρ στο «Renoir» του 2012.
Στα Σεζάρ γνώρισε την καταξίωση σε προχωρημένη ηλικία. Το ένα το πήρε το 2001 ως απών πατέρας που επιστρέφει στο δηλητηριώδες «Comment j'ai tue mon pere» της Αν Φονταίν – ψάξτε το αυτό-, το άλλο για την εμφάνιση του ως Φρανσουά Μιτεράν στο «Le Promeneur du Chap de Mars», το οποίο ο υπογράφων δεν έχει δει, αλλά στη Γαλλία είναι η ερμηνεία του στο σινεμά για την οποία τον θυμούνται.
Ελαφρύ το χώμα.
