Η ευκολία με την οποία γράφουμε για οραματικές δημιουργίες και αριστουργήματα – ακόμα και για την πιο απίθανη ταινία κάποιος θα έχει γράψει κάπου ότι πρόκειται περί παρεξηγημένου αριστουργήματος – έχει αδυνατίσει την βαρύτητα των σχετικών όρων, γίνονται πια λέξεις, επιθετ(ολογ)ικοί προσδιορισμοί άνευ ουσίας, πέραν της δημιουργίας εντυπώσεων και του γαργαλητού της αυταρέσκειας του γράφοντος. Υπάρχουν, όμως, και ταινίες όπως το «Metropolis» του Φριτζ Λανγκ, που και οραματικές υπήρξαν, όπως φαντάστηκαν την όψη και τα προβλήματα του μέλλοντος και επηρέασαν τον κινηματογραφικό φουτουρισμό και το είδος της επιστημονικής φαντασίας γενικότερα και όπως αποτέλεσαν όντως ένα από τα πρώτα αριστουργήματα του μέσου.
Οι κατά καιρούς εκδοχές της ταινίας με σύγχρονο σάουντρακ έχουν αποτρέψει την καταχώρισή της στην κατηγορία του μουσειακού είδους για τους νεότερους σινεφίλ, η καταλληλότητα της εικονογραφίας της για την διακόσμηση hip σαλονιών και εναλλακτικών καφέ βοήθησε επίσης, συνεπώς διατηρεί ακόμα ένα σχετικό πρεστίζ, ώστε η ανακοίνωση μιας σειράς βασισμένης σ’ αυτή να προκαλεί ενστάσεις. Στο Apple TV+ , όπου ακόμα πανηγυρίζουν την οσκαρική τους νίκη με το «CODA» και κυλιούνται στο πάτωμα από τα γέλια που το πέτυχαν με την παρθενική τους εμφάνιση, ενώ το Netflix πασχίζει εδώ και χρόνια ξοδεύοντας εκατομμύρια, παρήγγειλαν στο it boy της τηλεόρασης Σαμ Έσμαϊλ («Mr. Robot») μια μίνι σειρά οκτώ επεισοδίων βασισμένη στην ταινία του Λανγκ.
Ο ‘Εσμαϊλ θα γράψει και θα σκηνοθετήσει και τα οκτώ επεισόδια της σειράς, το οποίο είναι πάντα ένα καλό σημάδι, εγγυάται τουλάχιστον την ομοιογένεια των επεισοδίων. Θα έχει στη διάθεσή του έναν ογκώδη προϋπολογισμό, με τα έντυπα να κάνουν λόγο για την μεγαλύτερη τηλεοπτική παραγωγή στην ιστορία της Αυστραλίας. Σε ένα στούντιο εκεί στήνεται ήδη χώρος με μια τεράστια οθόνη επαναστατικής τεχνολογίας , ικανή να προβάλλει τόσο αποσπάσματα της ψηφιακής σκηνογραφίας, όσο και των διάφορων οπτικών εφέ. Ευνοείται έτσι η διάδραση μεταξύ των ηθοποιών και του ψηφιακού περιβάλλοντος, με τους πρώτους να μην χρειάζεται πια να χρησιμοποιούν τη φαντασία τους μπροστά από μια πράσινη οθόνη.
Εμείς θα επισημάνουμε μόνο ότι, παραδοσιακά, τα χειροποίητα σκηνικά και οπτικά εφέ έχουν μεγαλύτερο χρόνο ζωής από τα ψηφιακά και θα τηρήσουμε στάση αναμονής, μέχρι να ακούσουμε περισσότερα για το εγχείρημα.
