Στα πλαίσια που ορίζει ο καθωσπρεπισμός και η λογική «τα έχουμε δει όλα», η υπόθεση ενός δημιουργού που αποσκοπεί στο να επιφέρει τόση σωματική ενόχληση στο κοινό του ώστε να «καταφέρει» να διώξει και κάποιους από την αίθουσα εν ώρα προβολής, ακούγεται και σαν φρέσκο αεράκι. Ο Ρούμπεν Έστλουντ, μακριά από τις τακτικές ενός αλλοτινού Γκασπάρ Νοέ ή ενός (χιουμορίστα) Χάνεκε δεν διαφωνεί καθόλου με την έννοια της ενόχλησης. Στο κάτω-κάτω, θα πει κανείς, πιστοποιεί ότι μια ταινία πείθει σε τέτοιο βαθμό που να μην μπορείς να αποτινάξεις την επίδρασή της παρά…εγκαταλείποντας.
Καθώς ο Έστλουντ έχει σαν βασική του στόχευση διάφορα ενσταντανέ του πολιτισμού μας – του δυτικού, εννοείται – με ποικίλα φαινόμενα που αποδεικνύουν μια γενική αποξένωση από τα βασικά που μας απαρτίζουν, το σινεμά του, ιδεολογικά τουλάχιστον, είναι η «αλογόμυγα» του φιλοσόφου που παρενοχλούσε διαρκώς μια κοινωνία υπέρ το δέον ευχαριστημένη με τον εαυτό και την αδυναμία της.
Όπως αποκάλυψε σε πρόσφατο podcast ο Έστλουντ, στην επόμενη ταινία του («The Entertainment System is Down» – ψωνίσαμε ήδη) θα απογειώσει τους χαρακτήρες του σε μια μαραθώνεια πτήση κατά την οποία, το βρήκατε, οι επιλογές ψυχαγωγίας στο αεροσκάφος έχουν απενεργοποιηθεί. Η μπαταρία των συσκευών σου είναι το πιο σημαντικό σου υπάρχον και όταν αυτή τελειώσει θα χρειαστεί να απομείνεις με τον εαυτό και τους οικείους σου. Και ως γνωστόν αυτό δεν είναι πια η καλύτερη ιδέα.
Δεν μπορείς να μην τον αγαπάς. (Δηλαδή μπορείς, γιατί μόλις κοίταξες την ειδοποίηση στο κινητό σου και αυτά που λέει καθόλου δεν σου αρέσουν). Ναι μεν οι συνθήκες του είναι σουρεαλιστικής ειδικότητας – και υπό μια έννοια δήθεν – όμως οι εμπνεύσεις και, κυριότερα, η στόχευση δηλώνουν έναν χιουμορίστα που δεν το βάζει κάτω και επιμένει να επισημαίνει ότι έχουμε πάρει λάθος δρόμο. Το χιούμορ συνίσταται στο ότι δεν δέχεται να τον εννοήσει και ως αγύριστο.
Στη νέα ταινία θα έχει μια σκηνή που θα δείχνει ένα παιδάκι, στο οποίο οι γονείς του έχουν πει ότι θα πάρει το iPad του αδελφού του σε πέντε λεπτά. Και καθώς τα παιδιά είναι όπως είναι, τα πέντε λεπτά είναι πέντε εβδομάδες. Και ο Έστλουντ μένει πάνω του σε πραγματικό χρόνο για να δει τον κατακλυσμό να έρχεται.
Για να δούμε πόσους θα διώξει αυτή τη φορά ο Έστλουντ και πόσους θα καταφέρει να τους κάνει να γελάσουν με την καρδιά τους. Απολαύστε τον εδώ σε έναν ενδεικτικό βίντεο των πρόσφατων BAFTA.
