O αγώνας του Νόλαν, εδώ και χρόνια, είναι διπλός. Ασφαλώς και δεν διαπραγματεύεται τον τρόπο με τον οποίο θέλει να εκδοθεί η ταινία του. Το «Tenet» είναι, σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου και της παραγωγής, ότι πιο φιλόδοξο έχει ποτέ επιχειρήσει (οπότε αναλογιζόμενοι κάτι «Interstellar» και κάτι «Inception» απορούμε και αναστατωνόμαστε όλο προσμονή), με προϋπολογισμό μεγαλύτερο όποιου εγχειρήματός του (200 εκατομμύρια), γυρίσματα σε 7 χώρες στον κόσμο και διάθεση αναποδογυρίσματος κινηματογραφικών ειδών.
Από την άλλη όμως ο Νόλαν είναι ο μόνος δημιουργός της γενιάς του (όπως ο Τομ Κρουζ ο μόνος ηθοποιός, τελεία), που αγωνίζεται και με τη δουλειά και με τις δημόσιες σχέσεις του (δηλώσεις, κειμενογραφία, σταθερή προβολή των πλεονεκτημάτων της αίθουσας) για την επιβίωση της αίθουσας και της θεατρικής εμπειρίας.
Η αμερικανική ένωση αιθουσαρχών, μέσω του προέδρου της, Τζον Φίθιαν, εργάζεται σκληρά, εναρμονιζόμενη με τις διεθνείς ντιρεκτίβες και εκπονώντας διαρκώς αρχές υπό τις οποίες το social distancing και οι απαράβατοι κανόνες προβολής θα διασφαλίσουν τη σταδιακή επιστροφή στην εκκλησία του σινεμά μας.
Η πρόβλεψη για το «Tenet» δεν μιλά για μεγαθηριακό τριήμερο και εισπράξεις τυπικές Νόλαν, δεν μπορεί να είναι άλλωστε εφικτό κάτι τέτοιο εκτός απροόπτου «θεϊκής παρέμβασης» (να εκλείψει ο ιός το καλοκαίρι), ωστόσο ο επιβαλλόμενος νέος τρόπος προβολής θα μας επιστρέψει σε εποχές περασμένης 25ετίας, όπου το word of mouth στήριζε μακροπρόθεσμα τα έργα. Ότι θα χρειαζόταν ένας ιός για επιβολή κανονικότητας και στο box office, έστω και βραχύβιας, δεν το υπολογίζαμε. Ωστόσο το word of mouth, προτού η υπερπροσφορά αποτρελαθεί (άτιμος καπιταλισμός), ήταν ανέκαθεν ο καλύτερος τρόπος να εκτιμήσεις μια ταινία-κοινού.
Ως εκ τούτου, για την ώρα τουλάχιστον, τα blockbuster κινηματογραφικά ρολόγια είναι ρυθμισμένα για τις 17 Ιουλίου. Με τον Νόλαν στο τιμόνι άλλωστε, ακόμα και σε περίπτωση αναβολής, απορρίπτεται (και καλώς) κάθε σκέψη για video on demand και οικιακό περιορισμό της κινηματογραφικής αισθητικής.
