Δεν είναι βέβαια η νοσταλγία που χτυπάει κόκκινο, είναι αυτή η απελπισία για καινούργιο προϊόν, είναι η δημιουργική κρίση αλλά και η τρομάρα ανάληψης «στοιχημάτων» που μπορεί να κοστίσουν πολύ και να αποφέρουν λίγο.
O Άλφ ήταν ένας τρισχαριτωμένος τύπος απ' το διάστημα (Alien Life Form) που προσγειώνεται στο γκαράζ μιας τυπικής αμερικανικής οικογένειας και μένει εκεί κρυβόμενος, μέχρις ότου επισκευάσει το διαστημόπλοιό του. Επίσης, αγαπημένο του χαρακτηριστικό αυτό, του άρεσε να τρώει γάτες.
Sitcom που ήθελε βέβαια να εκμεταλλευθεί, κάπως ετεροχρονισμένα, την E.T. μανία που είχε δημιουργήσει ο Σπίλμπεργκ, πλάκα είχε αν ήσουν 8. Προκαλεί, ωστόσο, προβληματισμό πως ένας κολοσσός, εν μέσω μιας ανθηρής εποχής τηλεοπτικότητας, επιστρέφει σε κάτι τέτοιο, αλλάζοντας και το ύφος και το στοχευόμενο κοινό των εγχειρημάτων του.
Εν πάση περιτπώσει, δεν θα το δούμε κιόλας, γάτες να συνεχίσει να τρώει ο Άλφ, κι η ζωή θα συνεχιστεί απρόσκοπτα ερήμην του.
