Γόνιμη η συνεργασία του με τον Σίντνεϊ Λιουμέτ στο ξεκίνημά του, πίσω από ταινίες όπως το «Σέρπικο» (το ντεμπούτο του ως παραγωγού) και η «Σκυλίσια Μέρα», έκανε το ξεχασμένο αλλά αξιοπρεπές «Next Man» με τον Σων Κόνερι το '76, γράφτηκε ανεξίτηλα στην ιστορία του '80 με τον «Σημαδεμένο» – που βέβαια ήταν μια μέτρια εισπρακτική επιτυχία στις αμερικάνικες αίθουσες – επανέφερε τον Πατσίνο την χρονιά της επιστροφής του τελευταίου από τα αζήτητα, με το «Sea of Love» (1989), που αγαπήθηκε και στην χώρα μας, ενώ το '93 στην δεύτερη συνεργασία του με τον Μπράιαν ντε Πάλμα, ήταν πίσω απ' το «Carlito's Way», που επίσης δεν υπήρξε μεγάλη εμπορική επιτυχία, παραμένει όμως εσαεί καλλιτεχνική.
Επιλεκτικός στις δουλειές του, με λιγότερα από τριάντα credits στην 45χρονη διαδρομή του, μένει στην κινηματογραφική ιστορία και για την φιλμογραφία και για το, φθίνον πια, είδος παραγωγού που αντιπροσώπευσε.
