Advertisement
10:29
20/3

Γουίλιαμ Χαρτ: Η απόμακρη γοητεία του διφορούμενου

69 ετών σήμερα ο Γουίλιαμ Χαρτ, φαντάζει απίστευτη και είναι τόσο μακρινή η εποχή που το ταλέντο και η όψη του αποτελούσαν έναν από τους στύλους του χολιγουντιανού stardom κι όμως, για μια ολόκληρη δεκαετία ήταν ο πρωταγωνιστής του «σκεπτόμενου» Χόλιγουντ, ο μειλίχιος, γοητευτικός, διφορούμενος και πάντοτε απόμακρος ηθοποιός με την καριέρα της πρώτης γραμμής. Θυμόμαστε ερμηνείες του.

Από τον Ηλία Δημόπουλο

«Ανεξέλεγκτες Καταστάσεις» («Altered States», 1980) του Κεν Ράσελ

Μια ταινία ανάμεσα στην επιστημονική φαντασία και το αισθηματικό δράμα, ένα αγριεμένο τριπάρισμα πάνω από την προέλευση των ειδών, το συλλογικό ασυνείδητο και τον έρωτα – ένα έργο που ο Κρόνενμπεργκ θα σκότωνε να είχε γυρίσει αυτός, υποθέτουμε. Δεν γυρίζονται εύκολα τέτοια έργα πια, έχουν το θράσος και την ορμή να σε παρασύρουν, παρά τις όποιες ρασιοναλιστικές αδυναμίες τους και, ναι, αυτό ήταν το ντεμπούτο του Γουίλιαμ Χαρτ, στα 30 κι όχι τα 17 του όπως γίνεται στους μοντέρνους καιρούς μας, η ανακοίνωση του ερχομού του στον θαυμαστό κινηματογραφικό κόσμο της δεκαετίας του ’80.

«Έξαψη» («Body Heat», 1981) του Λόρενς Κάσνταν

Το ερωτικό νουάρ που στιγμάτισε την εποχή και τους θεατές του, ο Χαρτ στον ρόλο ενός μονίμως ερεθισμένου χασοδίκη που βρίσκει το πεπρωμένο του στην διάνοια μιας femme fatale, η Καθλίν Τέρνερ να στιγματίζει τις φαντασιώσεις και τους τρόμους τους για μια γενιά θεατών, ανώτερο score από τον Τζον Μπάρι και η μια από τις δύο «γενεαλογικές» ταινίες του ηθοποιού, ήταν γεγονός. Ο Χαρτ, εκτός των άλλων, γίνεται ο σεξ σταρ μιας εποχής που αναζητούσε τα δικά της είδωλα.

«Η Μεγάλη Ανατριχίλα» («The Big Chill», 1983) του Λόρενς Κάσνταν

Τα γράφαμε χθες και για την Γκλεν Κλόουζ στην ίδια ταινία, ηγείται του καστ εδώ ο Χαρτ μαζί με Μπέρεντζερ, Κλάιν, Γκόλντμπλουμ και τις κυρίες (Κλόουζ, Γουίλιαμς, Τίλι, Κέι Πλέις), όσα έχετε ακούσει είναι αληθινά, τέτοιο ensemble καστ στην υπηρεσία μιας ιστορίας για τα καλύτερά μας χρόνια, έχει επιχειρηθεί κάποιες φορές έκτοτε, αδύνατον να αναπαραχθεί όμως. Κι ο Χαρτ με την 911 Πόρσε του, ούτε τρία χρόνια στο κουρμπέτι, άφηνε την sex symbol εικόνα να διαπλάθεται ανενόχλητη. Μέχρι την επόμενη ταινία δηλαδή…

«Το Φιλί της Γυναίκας Αράχνης» («Kiss of the Spider Woman», 1985) του Έκτορ Μπαμπένκο

Ο Χαρτ έχει το κύρος και την άνεση να ηγηθεί στην τρίτη του ταινία ενός ωραιότατου θρίλερ κατασκόπων, με Λι Μάρβιν συμπρωταγωνιστή όχι αστεία, το «Έγκλημα στο Γκόρκι Πάρκ», και η εκλεκτικότητά του διαφαίνεται αμέσως μετά, σε τούτο εδώ το αξέχαστο που έρχεται δυο χρόνια μετά. Υποδυόμενος μια τραβεστί που μοιράζεται το ίδιο κελί μ’ έναν πολιτικό κρατούμενο (ο επίσης αξέχαστος, πρόωρα μακαρίτης Ραούλ Τζούλια) στην Βραζιλία, ο Χαρτ γυρίζει τούμπα τις προσδοκίες, αλλάζει δραματικά το αρρενωπό physique αντικαθιστώντας το με τον σπαραγμό και το θλιμμένο γκροτέσκ μιας πριμαντόνα, αναγκάζει το κινηματογραφικό σύμπαν να δώσει σημασία και σαρώνει τα βραβεία εκείνης της χρονιάς φτάνοντας μέχρι το πρώτο βραβείο στις Κάννες, τα BAFTA και φυσικά το Όσκαρ.

«Τα Παιδιά ενός Κατώτερου Θεού» («Children of a Lesser God», 1986) της Ράντα Χέινς

Πολλαπλά απίστευτα ξυπνούν στη μνήμη εδώ, όπως το τι είδους ταινία επικυρώνει το, πλέον, πρωτοσέλιδο status ενός ακριβού χολιγουντιανού σταρ, πώς η διαφορετικότητά του επιβάλλεται ακόμα και στο ότι στην κορύφωσή του έχει (τότε!) γυναίκα σκηνοθέτη, όπως και μια σαφής ανάμνηση του τι συνέβαινε εκείνη την εποχή με το έργο αυτό. Η απήχηση του σινεμά δεν έχει ανάλογο, οι κωφοί αποκτούσαν προνοιακή υπόσταση στρέφοντας την κοινωνική ευαισθησία εκεί που είχε καθυστερήσει να ευαισθητοποιηθεί, η συνταγή του Χόλιγουντ έβρισκε αρμόζουσα πραγμάτωση, ο έρωτάς του με την πραγματικά κωφή Μάρλι Μάτλιν δέσποζε παντού και η δεύτερη συνεχόμενη υποψηφιότητά του για Όσκαρ ήταν πραγματικότητα. Η σχέση του ζευγαριού θα άνοιγε μια σκοτεινή περίοδο που με σχετική ευγένεια έφτασε και στα μίντια, αρκώντας για να επιβεβαιώσει πως με τον Χαρτ δεν θα είχες τα παραδοσιακά tabloids να μαίνονται, οι πληροφορίες θα ήταν λιγοστές και η ιδιοσυγκρασία του απαγορευτική στην ασέβεια.