Enter at your own risk! Η καλτ απενοχοποίηση του «The Rocky Horror Picture Show» ? αφιερωματα , θεματα || cinemagazine.gr
Advertisement
12:23
27/6

Enter at your own risk! Η καλτ απενοχοποίηση του «The Rocky Horror Picture Show»

Το Σάββατο 27 Ιουνίου το 10ο Athens Open Air Film Festival γιορτάζει τα 45 χρόνια της πιο διαχρονικής, cult δημιουργίας όλων των εποχών. Βάλτε μπόλικο κραγιόν και κοπιάστε!

Από τον Πάνο Γκένα

Στις αρχές της δεκαετίας του ’70, η παραστατική τέχνη ήταν ένα χωνευτήρι δημιουργικών εμμονών που πάσχιζε να βρει αντιδραστικά έκφραση, να κάνει επανάσταση, να αφήσει στίγμα. Παράλληλα η μελωδική χλίδα του πρωτάκουστου για την εποχή glam-rock, τα φανταχτερά κοστούμια και οι αμφίφυλες φιγούρες των ερμηνευτών του δημιούργησαν νέες αντιλήψεις για την ταυτότητα των φύλων. Κάπου εκεί, ο Ρίτσαρντ Ο' Μπράιεν, άνεργος ηθοποιός με πάθος για την καλλιτεχνική φτήνια των b-movies έστησε με τη βοήθεια του σκηνοθέτη Τζιμ Σάρμαν, αρχικά θεατρικά και μετέπειτα κινηματογραφικά, ένα ξέφρενο, σεξουαλικά φορτισμένο και αστραφτερά μουσικό πανηγύρι. Καλωσορίσατε στο «The Rocky Horror Picture Show».

Διαβάστε ακόμη:
Ξεσαλώστε! Απόψε το 10ο AOAFF παρουσιάζει το «The Rocky Horror Picture Show» στην Τεχνόπολη

Η ταινία ξεκινά και δύο σαρκώδη, υπερφυσικά χείλη εισάγουν παθιασμένα το κοινό σε μία «διπλή προβολή». Η δισυπόστατη φύση του «Rocky Horror» γίνεται απευθείας κατανοητή και έτοιμη να συστήσει στο κοινό όλες τις αναφορές που το γαλούχησαν. Στη συνέχεια, το εξαιρετικά αφελές και νιόπαντρο ζευγάρι των Μπραντ Μέιτζορς (Μπάρι Μπόστγουικ) και Τζάνετ Βάις (μία νεότατη Σούζαν Σαράντον) αναγκάζεται να βρει καταφύγιο από τη βροχερή νύχτα σ' ένα γοτθικό πύργο. Εκεί ο εξωγήινος, τραβεστί επιστήμονας Δρ. Φρανκ-εν-Φέρτερ μελετά την ανθρώπινη σεξουαλικότητα και μαζί μ' αυτόν οι ένοικοι καταστρατηγούν όλες τις κοινωνικές συμβάσεις, σεξουαλικά ταμπού και συναισθηματικά απωθημένα που επιτάσσει ο «φυσιολογικός» κόσμος.

Η υπεραπλουστευμένη πλοκή του «Rocky Horror» δεν είναι τίποτα άλλο, παρά μία αφορμή για το ξέφρενο πάρτι που ακολουθεί και έχει στόχο να γαργαλίσει τα «καθώς πρέπει» την ώρα που πασπαλίζει με αστρόσκονη τη μεγάλη οθόνη. Ουσιαστικά είναι ένα πρόσχημα που επικαλείται το γελοίο, τη φάρσα, τον τρόμο. Η αλαζονική όμως εξωστρέφεια της ταινίας κρύβει ένα ματαιόδοξο μελαγχολικό πυρήνα που δεν του επιτρέπεται να αποκαλυφθεί ούτε στιγμή. Όλα πρέπει να είναι υπερβολικά, σαρωτικά και στη βάση τους πανσεξουαλικά. Τα παραπάνω διασφαλίζουν τα εξαιρετικά τραγούδια του Ο’ Μπράιεν που συνοδεύουν ηδονιστικά το τσίρκο τεράτων που έχει κάθε δικαίωμα να αγαπήσει, να χορέψει, να διασκεδάσει, να συγκινηθεί σε ένα απίστευτο, ευπροσήγορο πάρτι.

Και πως θα μπορούσε αυτό το πάρτι να μην είναι εθιστικά διασκεδαστικό και ακομπλεξάριστα ανυπότακτο, αφού έχει Τελετάρχη τον Τιμ Κάρι σε μία ανυπέρβλητη ερμηνεία που τονίζει την κωμική, ερωτική και κυνική διάσταση του Δρ. Φρανκ-εν-Φέρτερ. Στο εντυπωσιακό κινηματογραφικό του ντεμπούτο, ο Κάρι ασκεί απόλυτο ερμηνευτικό έλεγχο σε όλο τον κινηματογραφικό «θίασο», ντυμένος (ή μήπως γδυμένος;) μια «γλυκιά τραβεστί». Η άφυλη περσόνα του εκμεταλλεύεται πλήρως τα αβανταδόρικα στοιχεία του χαρακτήρα και ο ίδιος δεν παραδίδεται σχηματικά σε ευκολίες. Τραγουδιστικά εύστοχος και επιβλητικός, ο Κάρι σφραγίζει το ρόλο με μία ερμηνεία αναφοράς. Αναπόφευκτα όλοι όσοι αναμετριούνται πλέον με τον χαρακτήρα πατούν με σαφήνεια (και δικαιολογημένα) στα χνάρια του.

Με δημιουργική μαγιά όλα όσα εξιτάρουν τη φαντασία αυτόματα και απροκάλυπτα (συγκρατήστε την τελευταία λέξη), η ταινία προσβάλλει φρενιασμένα οτιδήποτε είναι ανομολόγητο ή απωθημένο. Το camp και το trash συγκρούονται με τη σφιχτή κοινωνική ευπρέπεια και απογειώνονται με συγκεκριμένο στόχο: την καύλα.

Σαράντα πέντε συναπτά χρόνια, η παρέα με τις ζαρτιέρες και τα δερμάτινα επισκέπτεται αδιάλειπτα και καθημερινά μία κινηματογραφική αίθουσα. Ουρανοκατέβατη και διαδραστική, για να μεταλάβει κάθε πουριτανό και να επικοινωνήσει ένα ευφορικό κάλεσμα αταξίας. Βλέποντας ή μάλλον βιώνοντας το «The Rocky Horror Picture Show» περνάς καλά, γιατί είναι ένας αγέραστος θεατρικός και κινηματογραφικός μύθος που σκιάζει βαριά τα κληροδοτήματά του. Το απόλυτο cult-movie, που έχει γίνει μια μυσταγωγική, θρησκευτική λειτουργία διακτινίζει με υποδόριο χιούμορ χωρίς εγκράτεια ηδονιστικά μηνύματα σε κάθε σοβαροφανή άνθρωπο γιατί έχει αυτοσκοπό να σκανδαλίσει. Άλλωστε πως μπορείς να παραδώσεις πνεύμα, αν το σώμα αντιστέκεται;

THE ROCKY HORROR PICTURE SHOW
Ην. Βασίλειο, ΗΠΑ, 1975

Σκηνοθεσία: Τζιμ Σάρμαν Σενάριο: Τζιμ Σάρμαν, Ρίτσαρντ Ο' Μπράιεν Διεύθυνση Φωτογραφίας: Πίτερ Σουσίτσκι Μουσική: Ρίτσαρντ Ο'Μπράιεν Πρωταγωνιστούν: Τιμ Κάρι, Ρίτσαρντ Ο' Μπράιεν, Μπάρι Μπόστγουϊκ, Σούζαν Σάραντον, Μίτλοφ Διάρκεια: 100’