12:41
15/5

Σκηνές στο Σινεμά: «Πίσω απ' τον Καθρέφτη» του Νίκολας Ρέι

Με αφορμή τα σημερινά γενέθλια του απαράμιλλου Τζέιμς Μέισον, μια σύντομη αναφορά σε μια πορεία που οφείλεις να γνωρίσεις ή, για τους ήδη πιστούς της Εκκλησίας του, να ξαναθυμηθείς, συνοδεία μιας από τις ενδεικτικές σκηνές της φοβερής φιλμογραφίας του.    

Από τον Ηλία Δημόπουλο

Αν γυρεύεις υποτιμημένους μα ανεκτίμητους ηθοποιούς της ιστορίας, ο Τζέιμς Μέισον είναι ένας. Και είναι, τόσο από πλευράς φιλμογραφίας (εμπιστοσύνης δημιουργών δηλαδή) όσο και σαν ερμηνευτική παρακαταθήκη ρόλων, μείζων. Σκέψου: «Odd Man Out» και «Man Between» του Κάρολ Ριντ, «Μαντάμ Μποβαρί» του Βιντσέντε Μινέλι, «Caught» και «Reckless Moment» του Μαξ Οφίλς, «Star is Born» του Κιούκορ, «Λολίτα» του Κιούμπρικ, «Five Fingers» του Μάνκιεβιτς, «Στην Σκιά των Τεσσάρων Γιγάντων» του Χίτσκοκ, «Deadly Affair» κι «Ετυμηγορία» του Λιούμετ και πόσα ακόμα.

Και ιδίως σε τούτο εδώ, το τεράστιο «Bigger than Life» του ανήμπορου να κάνει αδιάφορη ταινία Νίκολας Ρέι («Επαναστάτης Χωρίς Αιτία», «Τζόνι Γκιτάρ», «In a Lonely Place»), μια εμβολιστική καταγγελία της πατριαρχίας με όχημα την «μανία της κορτιζόνης» του ’50. Δες με τι ελεγχόμενη υπερβολή, τι υφέρπουσα ειρωνεία ερμηνεύει το σαλεμένο μυαλό. Ο Ρέι στήνει έξοχα την αντιπατριαρχική κριτική του ειρωνευόμενος (ο άντρας στέκει ψηλότερα από τη γυναίκα αλλά είναι στο κατέβασμα της σκάλας…), οι σκιές διχάζουν το άρρωστο ανδρικό μυαλό και παγιδεύουν την αβοήθητη γυναίκα, ενώ η (πατριαρχικότατη, φυσικά) Βίβλος χρησιμεύει σαν σεναριακή αφορμή «βλάσφημης» μεγαλομανίας και ένδειξη πως οι (πατριαρχικές) ξανά αρχές του αμερικανικού μεταπολεμικού ’50 έχουν εκπέσει. Η θρησκεία ερμηνεύεται κατά το δοκούν και απορρίπτεται, η Οικογένεια απειλείται, το stauts quo δεν είναι πια αυτό που ξέραμε.

Ο Μέισον εδώ, έστω κι αν δεν έχεις δει το έργο (που πρέπει, απόψε), είναι κάτι παραπάνω από άρτιος ή επιβλητικός. Είναι πέρα για πέρα τρομακτικός καθώς ερμηνεύει την μανιακή κατάσταση του αυτοδίκαιου ανθρώπου.