9:05
22/5

60ό ΦΚΘ: Ο «Νεαρός Άχμεντ» είναι μία αποκαρδιωτική κινηματογραφική επιστροφή των αδελφών Νταρντέν

Βραβευμένοι δύο φορές στην καριέρα τους με Χρυσό Φοίνικα για τη «Ροζέτα» και το «Παιδί», ο Ζαν-Πιερ και ο Λικ Νταρντέν επιστρέφουν φέτος παρουσιάζοντας μια από τις πιο ασθενικές και άτολμες ταινίες της φιλμογραφίας τους.

Από τον Κωστή Θεοδοσόπουλο

Το νέο φιλμ του έμπειρου σκηνοθετικού διδύμου διαδραματίζεται στο σύγχρονο Βέλγιο και ακολουθεί τον Άχμεντ, ένα νεαρό αγόρι που βρίσκεται παγιδευμένο ανάμεσα στη φονταμενταλιστική ερμηνεία των μουσουλμανικών γραφών και στους απαγορευμένους καρπούς της καθημερινής ζωής. Ορφανός από πατέρα και με μια μητέρα που αδιαφορεί για τις διδαχές του Ισλάμ, ο Άχμεντ και ο αδερφός του Ρασίντ έχουν προσφάτως μετατραπεί σε φανατικούς μουσουλμάνους που τηρούν ευλαβικά το πρόγραμμα των προσευχών και μάχονται υπέρ της υπεράσπισης μιας υποτιθέμενης θρησκευτικής αγνότητας. Όταν μια δασκάλα στο σχολείο εγκαινιάζει ένα «βλάσφημο» μάθημα αραβικών, ο Άχμεντ επηρεάζεται από τα κηρύγματα μίσους του τοπικού ιμάμη και σχεδιάζει εναντίον της μία επίθεση. Η επόμενη μέρα τον βρίσκει στο αναμορφωτήριο εκεί όπου σωφρονιστικοί υπάλληλοι, ψυχολόγοι καθώς και μία συνομήλική του κοπέλα θα προσπαθήσουν να του δείξουν έναν διαφορετικό δρόμο. 

«Δύο ηλικιωμένοι, λευκοί κύριοι από την Ευρώπη γυρίζουν μια ταινία για έναν νεαρό εξτρεμιστή μουσουλμάνο, πραγματικά αναρωτιέμαι τί θα μπορούσε να πάει στραβά;». Ειρωνικό, ίσως ελαφρώς απόλυτο στη θέση που εκφράζει αλλά ταυτόχρονα εύστοχο, το παραπάνω σχόλιο (αλιευμένο από κάποια γωνιά του διαδικτύου) συνοψίζει σε γενικές γραμμές την χαρακτηριστική αδυναμία των αδελφών Νταρντέν να εισχωρήσουν στην ουσία του αμφιλεγόμενου θέματος γύρω από το οποίο στήνουν το νέο τους φιλμ. Αν και θιασώτες ενός νατουραλιστικού, ουμανιστικού σινεμά που επιτύγχανε ανά περιπτώσεις να ξεδιπλώσει στην οθόνη με αφοπλιστική αμεσότητα τα συναισθήματα των ηρώων του, στο «Νεαρό Αχμέντ» οι Νταρντέν βρίσκονται μακριά από τον καλό τους εαυτό και παραδίδουν μια σχηματική ιστορία, αναρίθμητων κλισέ και μηδενικών συγκινήσεων. 

Οι προθέσεις τους προδίδονται από μια πτωχή και στα όρια της αφέλειας ανάγνωση ενός φλέγοντος κοινωνικού ζητήματος

Ίσως το βασικότερο παράπτωμα της ταινίας είναι η ολίσθηση προς μια στερεοτυπική απεικόνιση της μουσουλμανικής κοινότητας, σε μια προσέγγιση μονοδιάστατη και αυστηρά ορισμένη από το δυτικό βλέμμα των δημιουργών της. Και αν σε μια αφήγηση εκτός από τη θέση του δημιουργού σημασία έχει και το περιεχόμενο των λόγων του, εδώ είναι σαφές ότι το περιεχόμενο είναι κενό. Στο «Νεαρό Αχμέντ» δεν υφίσταται καμία προσπάθεια εξερεύνησης των στοιχείων εκείνων που διαμορφώνουν τη μουσουλμανική κουλτούρα, καμία απόπειρα εμβάθυνσης στους χαρακτήρες που την εκπροσωπούν εντός του φιλμ. Από ένα παιδί που περνάει την ώρα του παίζοντας video games, ο κεντρικός του ήρωας μετατρέπεται αστραπιαία και ανεξήγητα σε εφιαλτική κινούμενη απειλή, έτοιμη να αφαιρέσει ζωές στο όνομα της τζιχάντ.

Καθώς, όμως, το νέο φιλμ του διδύμου δεν συνιστά ταινία τρόμου, ο τρόπος που απεικονίζεται ένα αγόρι το οποίο έχει υποστεί πλύση εγκεφάλου εκτός από υπεραπλουστευμένος και εμμονικός, είναι και εν δυνάμει επικίνδυνος. Με εξαίρεση τη σκηνή που ένα νεαρό κορίτσι προσεγγίζει τον Αχμέντ για εκδηλώσει τα συναισθήματά που τρέφει για αυτόν, απ' την οποία ξεπροβάλλουν δειλά οι κινηματογραφικές αρετές που καταξίωσαν το σινεμά των Νταρντέν στο παρελθόν, οι συμπαθείς Βέλγοι δεν καταφέρνουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων καθώς οι προθέσεις τους προδίδονται από μια πτωχή και στα όρια της αφέλειας ανάγνωση ενός φλέγοντος κοινωνικού ζητήματος.

Το 60ό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης θα διαρκέσει από τις 31 Οκτωβρίου - 10 Νοεμβρίου.

Διαβάστε ακόμη:
60ό ΦΚΘ: Όταν μια παρέα εκτοξεύει με άγνοια κινδύνου έναν παλαβό κινηματογραφικό «Πύραυλο»

60ό ΦΚΘ: Το «Δε θέλω να γίνω δυσάρεστος, αλλά πρέπει να µιλήσουµε για κάτι πολύ σοβαρό» μας είχε προετοιμάσει από τον τίτλο του
60ο ΦΚΘ: Το φιλόδοξο «Ζίζοτεκ» προδίδεται από το ίδιο του το αίνιγμα
60ό ΦΚΘ: Ο Ρόμπερτ Πάτινσον και ο Γουίλεμ Νταφό δίνουν εφιαλτικό ραντεβού στον «Φάρο»
60ό ΦΚΘ: Η βραδιά που ο Τζον Γουότερς κέρδισε το σινεμά
60ό ΦΚΘ: Το «Cosmic Candy» σκάει αμέσως και είναι άγευστο
60ό ΦΚΘ: Το δίκοπο μαχαίρι της αληθοφάνειας στοιχίζει στον στιβαρό «Προδότη» του Μπελόκιο
60ό ΦΚΘ: Η «Ιστορία Τριών Αδελφών» και η παραμυθένια κόντρα με την Παράδοση
60ό ΦΚΘ: «Το Θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών» είναι η πιο ενδιαφέρουσα ταινία του Σύλλα Τζουμέρκα
«End of the Century» και «Moffie» : Δύο λαμπερά queer διαμάντια στο 60ό ΦΚΘ
60ό ΦΚΘ: «Η Ανθολογία μιας Πόλης-Φάντασμα» του Ντενί Κοτέ είναι μία πένθιμη, ατμοσφαιρική αλληγορία

60ό ΦΚΘ: Το «Όσο Κρατά ο Πόλεμος» σηματοδοτεί την (αναιμική) επιστροφή του Αλεχάντρο Αμενάμπαρ
60ό ΦΚΘ: «O Απόστρατος» του Ζαχαρία Μαυροειδή είναι ένα ευπρόσδεκτο, απαραίτητο ελληνικό σινεμά
60ό ΦΚΘ: Το «Winona» δεν είναι η νέα μεγάλου μήκους ταινία του The Boy, αλλά πολλές μικρές
60ό ΦΚΘ: Το «Souvenir» είναι ένα από τα καλύτερα κινηματογραφικά ενθύμια της φετινής διοργάνωσης

60ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης! Ενημερωθείτε για το πλήρες πρόγραμμα
Το ελληνικό σινεμά στο 60ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Το 60ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έχει θέμα το Overview Effect, μια διαπλανητική εμπειρία ολότητας
Ο Τζον Γουότερς στο 60ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Άλμπερτ Σέρα & Τζοάνα Χογκ: Δύο μοναδικές φωνές του σύγχρονου σινεμά στο 60ό Φεστιβάλ Κιν/φου Θεσσαλονίκης
Ο Αλέξανδρος Βούλγαρης σε έαν αφιέρωμα «Μεγαλώνοντας στα ’80s»

60ό ΦΚΘ: Αφιέρωμα στον μεγάλο αναρχικό του γιουγκοσλαβικού σινεμά Ντούσαν Μακαβέγιεφ
Μεγάλη έκθεση του Νίκου Κούνδουρου στο 60ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης