Zombieland: Διπλή Βολή

Zombieland: Double Tap

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

2019
    ΠΑΡΑΓΩΓΗ: ΗΠΑ
    ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ρούμπεν Φλάισερ
    ΣΕΝΑΡΙΟ:Ντέιβ Κάλαχαν, Ρετ Ρις, Πολ Γουέρνικ
    ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Γούντι Χάρελσον, Τζέσε Άιζενμπεργκ, Έμα Στόουν
    ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Τσανγκ Χου Τσανγκ
    ΜΟΥΣΙΚΗ: Ντέιβιντ Σάρντι
    ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 99'
    ΔΙΑΝΟΜΗ: Feelgood
    <ARTICLE TITLE/>

Μία δεκαετία μετά την επιτυχία του πρώτου «Zombieland», οι Χάρελσον, Άιζενμπεργκ, Στόουν και Μπρέσλιν ρίχνονται ξανά στο κωμικό χάος μιας ζόμπι Αποκάλυψης, σε μια «Δεύτερη Βολή» που ευτυχώς δεν πάει χαμένη.

Από τον Νεκτάριο Σάκκα

Η παρέα του πρώτου Zombieland ξανασμίγει δέκα χρόνια μετά για μια «Δεύτερη Βολή» που ευτυχώς δεν πάει στο βρόντο. Γούντι Χάρελσον, Τζέσι Άιζενμπεργκ, Έμα Στόουν και Άμπιγκεϊλ Μπρέσλιν συνεχίζουν τον ημι-κωμικό, ημι-gore αγώνα επιβίωσης με μια ζομποκρατούμενη Αμερική, συναντώντας αυτή τη φορά στο διάβα τους ονόματα σαν την Ροζάριο Ντόσον και τον Λουκ Γουίλσον, πέρα από νέα είδη ενισχυμένων ζόμπι, πασιφιστές χίπηδες και αρκετές ακόμα εκπλήξεις.

Το σίκουελ του «Zombieland» συγκαταλέγεται στις περιπτώσεις υψηλού κινδύνου να πάει άπατο, όμως όλως παραδόξως δεν τα βρίσκει σκούρα μπροστά στην επιτυχία της πρώτης ταινίας ούτε καταρρέει στις στιγμές που η πλοκή κάνει κοιλιά. Αντίθετα επιμένει, μένοντας πιστό στη λογική ενός διασκεδαστικού popcorn movie που μέσα από ένα εύπεπτο μείγμα κωμωδίας και περιπέτειας κάνει την πλακίτσα του με την επικαιρότητα και τα κακώς κείμενα της αμερικανικής πραγματικότητας. Έτσι, δικαιώνει τον 2ο κανόνα επιβίωσης του Άιζενμπεργκ σε μια ζόμπι Αποκάλυψη ο οποίος συνοδεύει τον τίτλο του νέου «Zombieland» («Διπλή Βολή», ή αλλιώς στην αμφιβολία πυροβόλησε πάντα μια δεύτερη φορά, έτσι για τη σιγουριά).

Νύξεις - στο πλαίσιο του χαβαλέ πάντα - περιλαμβάνουν τον Τραμπ, την οπλοκατοχή, τη μάστιγα της υπερκατανάλωσης, τις πάσης φύσεως new age μόδες και την woke κουλτούρα

Μιλώντας για την συγκεκριμένη πραγματικότητα, οι τέσσερις βασικοί ήρωες με τα χαρακτηριστικά αμερικανικά τοπωνύμια Ταλαχάσι (Χάρελσον), Κολόμπους (Άιζενμπεργκ), Γουίτσιτα (Στόουν) και Λιτλ Ροκ (Μπρέσλιν) δίνουν και πάλι τόνο, με τον πρώτο να συγκεντρώνει σταθερά το μεγαλύτερο ενδιαφέρον ως ο παλαιολιθικός μάτσο συντηρητικός τύπος που αγαπά τα όπλα αλλά έχει κατά βάθος καλή καρδιά. Η πορεία της αυτοσχέδιας οικογένειας περιλαμβάνει πέρασμα από τον Λευκό Οίκο (κλείσιμο ματιού), την γενέτειρα του Βασιλιά Έλβις (τον οποίο ο Ταλαχάσι λατρεύει) και μια κοινοβιακή κοινότητα που λειτουργεί ως μια άλλου τύπου γλαφυρή νεκρανάσταση στο περιθώριο εκείνης που έχει ρημάξει την Αμερική (δεύτερο κλείσιμο ματιού).

Φυσικά δε λείπουν λαοφιλείς αναφορές εντος και εκτός είδους (από τις ταινίες του Ρομέρο και το Walking Dead μέχρι τον «Εξολοθρευτή»), ενώ νύξεις - στο πλαίσιο του χαβαλέ πάντα - περιλαμβάνουν τον Τραμπ, την οπλοκατοχή, τη μάστιγα της υπερκατανάλωσης που ενσαρκώνει με γραφική χαριτωμενιά και στερεοτυπία η Ζόι Ντόιτς, καθώς επίσης πάσης φύσεως new age μόδες και την woke κουλτούρα. Ο Ρούμπεν Φλάισερ («Venom») σκηνοθετεί και πάλι αόρατα - αλλά σε καμία περίπτωση ενοχλητικά ή προβληματικά - και λογικά επαφίεται στη χημεία του δυνατού πρωταγωνιστικού κουαρτέτου προκειμένου να δουλέψει το πράγμα.

Το πρώτο «Zombieland» προοριζόταν για πιλότος σειράς προτού με τις κατάλληλες προσαρμογές αποδειχθεί μια διασκεδαστική εναλλακτική για το κορεσμένο είδος των ταινιών με νεκροζώντανους. Είχε ιδέες, πλάκα, ρυθμό και μια τετράδα στην κορυφή του καστ που σπάνια συναντάς σε τέτοια κέφια. Και για κερασάκι στην τούρτα είχε και ένα απίθανο cameo του τρελάρα Μπιλ Μάρεϊ. Στη λογική μιας λειτουργικής ανακύκλωσης οι συντελεστές του δεύτερου «Zombieland» ζύγισαν τα δεδομένα αρκετά καλά ώστε να ξαναπροσφέρουν κάτι ανάλογο με την αυτοπαρωδούμενη ελαφρότητα που αρμόζει στην περίσταση, κάνοντας αυτό που λίγο πολύ κοροϊδεύουν: σίκουελ.

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
  • Zombieland: Διπλή Βολή
  • Zombieland: Διπλή Βολή